(Dutch caption below)
EMMEN, THE NETHERLANDS – APRIL 16th, 2020:
Medicine student Danielle Sterenberg (25) at the Scheper Hospital in Emmen.
INTERVIEW DANIELLE STERENBERG (25)
Dressed as an astronaut and armed with a thermometer in her hand, sixth-year medical student Danielle is standing in ‘the tent’, a white temporary structure in front of the main entrance of the Scheper hospital in Emmen on April 16, 2020. All healthcare workers, patients and visitors who want to enter the hospital, must first visit her and her fellow assistants. “Do you have a sore throat? Do you have a cough? “No one comes in without a strong hospital check. In case of symptoms the people will have to return home, it is required by protocol.
Danielle thinks that the inverse relationship is funny. “As a physician, you are subordinate to the doctor,” she says. “Now we really contribute, we are taken seriously.” Despite her mask, gloves, splash goggles and protective clothing, Danielle realizes that with her help she’s at significant risk of infection. But that doesn’t stop her from standing every day. “It is very special that we have all experienced this so closely.”
Crazy, and very unreal, that’s how she describes the atmosphere in that tent. ?Patients are often a bit anxious when they have to go through those fully packed people with thermometers. Everybody
remains at least 1.5 meters away, while that is not necessary with us. ?
“Despite everything, most are grateful and understanding,” she says. ?We receive thanks from the departments and from entrepreneurs: syrup waffles, Easter eggs, flowers. Recently we even got hand cream from dermatology. ?
CREDIT: Ilvy Njiokiktjien
EMMEN, THE NETHERLANDS – 16 APRIL, 2020:
Geneeskunde-student Danielle Sterenberg (25) bij het Scheperziekenhuis in Emmen.
Geneeskunde-studenten meten bij de ingang van het Scheperziekenhuis in Emmen de temperatuur op van medewerkers en patiënten, voordat deze naar binnen mogen. In verband met de corona-uitbraak mag niemand met verhoging of andere corona-gerelateerde klachten het ziekenhuis in.
INTERVIEW DANIELLE STERENBERG (25)
Verkleed als maanmannetje en gewapend met een thermometer in haar hand staat Danielle, zesdejaars geneeskundestudent, in ?de tent?, een wit gevaarte vóór de hoofdingang van het Scheperziekenhuis in Emmen op 16 april 2020. Alle zorgmedewerkers, patiënten en bezoekers die het ziekenhuis in willen, moeten eerst langs haar en haar mede-coassistenten. ?Heeft u keelpijn? Moet u hoesten?? Niemand komt zonder strenge controle van de co?s? het ziekenhuis nog binnen. Bij klachten nemen de studenten een kweek af. Zelfs artsen en verpleegkundigen sommeert Danielle om terug naar huis te gaan, als dat volgens het protocol nodig is.
Die omgekeerde verhouding is toch grappig, vindt Danielle. ?Als coassistent ben je ondergeschikt aan de arts?, zegt ze. ?Nu dragen we echt wat bij, we worden serieus genomen.? Ondanks haar mondkapje, handschoenen, spatbril en beschermende kleding realiseert Danielle zich dat ze met haar hulp een behoorlijk risico op besmetting loopt. Maar dat weerhoudt haar er niet van er toch iedere dag weer te staan. ?Heel bijzonder dat we dit nu allemaal van zo dichtbij meemaken.?
Gek, en erg onwerkelijk, zo omschrijft ze de sfeer in die tent. ?Patiënten zijn vaak een beetje angstig, als ze langs van die volledig ingepakte mensen met thermometers moeten. Iedereen
blijft minimaal op 1,5 meter afstand, terwijl dat juist bij ons niet hoeft.?
?Maar ondanks alles zijn de meesten ons dankbaar, en zijn ze begripvol?, vertelt ze. ?We krijgen bedankjes van de afdelingen en van ondernemers: stroopwafels, paaseitjes, bloemen. Laatst kregen we zelfs handcrème van de dermatologie.?
CREDIT: Ilvy Njiokiktjien
